voulinet_politics

Μετά τις επιτυχίες που έχει σημειώσει το Πρακτορείο μας, από το 1980, και από το 2000 στο internet, συνεχίζουμε σταθερά, με νέα ρεκόρ δημοσιεύσεων και αναπαραγωγή των ρεπορτάζ μας στα ΜΜΕ στην Ελλάδα και στον κόσμο. www.vouli.net * Ανάρτηση των δελτίων τύπου σε 24ωρη βάση, καθώς και φωτογραφιών για την προβολή στα Μ.Μ.Ε.

8.4.09

ΤΡΙΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Αθήνα, 8 Απριλίου 2009 ΤΡΙΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι για το φοιτητικό κίνημα. Είναι πάγια η θέση μας, είναι γνωστή εδώ και χρόνια και μάλιστα με δημόσιες τοποθετήσεις. Θέλουμε να λειτουργεί το φοιτητικό κίνημα. Και για να λειτουργεί το φοιτητικό κίνημα πρέπει να γίνει Πανσπουδαστικό Συνέδριο και να εκλεγεί νέο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ. Είναι ξεκάθαρο αυτό. Η ΔΑΠ μάλιστα ως πρώτη δύναμη στα Πανεπιστήμια, είναι σταθερά υπέρ αυτής της άποψης. Υποστηρίζουμε, ενθαρρύνουμε ευθέως μια τέτοια εξέλιξη. Χωρίς προαπαιτούμενα όμως, χωρίς προϋποθέσεις. Και καλούμε όλους, επιτέλους, να ανταποκριθούν σε αυτό. Εμείς όμως απαντούμε, σίγουρα και με μια φράση, θετικά. Σε ό,τι αφορά την πρόταση που επαναλήφθηκε για Διακομματική Επιτροπή στα θέματα ασφαλείας που επαναφέρατε. Σας παρουσίασα και στην αρχική μου ομιλία ότι αναπτύσσουμε μια σειρά από συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, που συνιστούν σύνθεση απόψεων. Αντί να υπάρξει ανταπόκριση, αντί να επικροτηθούν, αν θέλετε, ακούμε και πάλι προφάσεις, ακούμε και πάλι άρνηση. Πιστεύω ότι οι προτάσεις που κατέθεσα μπορούν να παράγουν θετικά αποτελέσματα. Καλώ όλα τα κόμματα να τις δουν ξανά. Να τις δουν υπεύθυνα. Μια διευκρίνηση εδώ: Άκουσα τον Αρχηγό του ΠΑΣΟΚ να επανέρχεται στους πάγιους ισχυρισμούς περί κομματισμού. Και μάλιστα, απαντώντας στις πρακτικές ΠΑΣΟΚ για φρονήματα και διακρίσεις, το μόνο που βρήκατε να πείτε, για πολλοστή φορά, είναι το πρόγραμμα ‘’stage’’! Ευρωπαϊκό πρόγραμμα, θυμίζω, που χρησιμοποιήθηκε -και καλώς χρησιμοποιήθηκε- από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ. Ρωτώ, τότε ήταν καλό το πρόγραμμα και τώρα είναι ένοχο; Το γεγονός δηλαδή ότι δεν βρίσκετε κανένα επιχείρημα να στηρίξετε τους ασαφείς και γενικόλογους ισχυρισμούς σας δεν σας λέει τίποτα; Και έρχομαι -για να κλείσω- σε μια γενικότερη σύντομη τοποθέτηση. Ξέρουμε όλοι ότι η παγκοσμιότητα και οι επιπτώσεις της στο περιβάλλον ασφάλειας, οι διεθνής κρίση και οι συνέπειές της, έχουν δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα. Αυτή είναι η αλήθεια. Όπως, επίσης, είναι αλήθεια -και την ξέρουμε όλοι- ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι δύσκολοι. Τόσο γενικότερα, όσο και σε ό,τι μας αφορά, για την Πατρίδα μας. Από τη στάση που θα τηρήσουμε όλοι είναι πιθανόν να κριθούν τα επόμενα, πολλά χρόνια. Όλοι μετέχουμε στη διαμόρφωση της πορείας του τόπου μας. Με τις πράξεις μας, με τη συμπεριφορά μας, με τις παραλείψεις μας, με τα έργα ή και με το λόγο μας. Εκείνο που θέλω να τονίσω είναι ότι σπάνια ένας τόπος βρίσκεται σε μια τόσο κρίσιμη, καθοριστική φάση. Η χώρα, όπως και η υπόλοιπη Ευρώπη, πιθανώς και ο κόσμος όλος, είναι στην πιο δύσκολη περίοδο μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό σημαίνει ότι οι ευθύνες όλων είναι μεγάλες, θα έλεγα τεράστιες. Όσοι, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, υποβαθμίζουν την πολιτική σε επίπεδο εντυπώσεων υποτιμούν και το ρόλο και την αποστολή τους. Το λέω ευθέως! Κανένας και καμία δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Οι καιροί απαιτούν δύσκολες αποφάσεις. Απαιτούν υπευθυνότητα και ρεαλισμό. Οι μεγάλες προκλήσεις είναι σήμερα πολλές. Δύο όμως είναι οι μεγαλύτερες: Η μία αφορά τις συνέπειες της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η άλλη αφορά στο περιβάλλον ασφάλειας. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Τίποτα όμως δεν είναι και ακατόρθωτο. Οι πολίτες, ξέρουν πως μπορούμε να τα καταφέρουμε. Και βεβαίως έχουν μεγάλες απαιτήσεις απ’ όλους. Δεν δικαιούμαστε να τους διαψεύσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Υπάρχουν δύο δρόμοι στην πολιτική: Ο ένας είναι ο δύσκολος δρόμος της υπευθυνότητας. Ο άλλος είναι ο εύκολος δρόμος της ανευθυνότητας. Εμείς έχουμε επιλέξει το δύσκολο δρόμο. Άλλοι -δικαίωμά τους, αλλά θα λογοδοτήσουν γι΄ αυτό- επιλέγουν τον εύκολο. Υπάρχουν πολιτικοί που αγωνιούν και εργάζονται, που παλεύουν σταθερά για τον τόπο και την πατρίδα. Και υπάρχουν άλλοι, που μπορεί να περιορίζονται μόνιμα, μονότονα σε μια στείρα και γενικόλογη άρνηση. Η επιλογή μας, η επιλογή μου, είναι γνωστή σε όλους. Η βούλησή μας είναι δεδομένη και σταθερή: Αγωνίζομαι και αγωνιζόμαστε, με όλες τις δυνάμεις μας, για να βγει ο τόπος όσο γίνεται πιο αλώβητος, από τις συνέπειες αυτής της θύελλας. Αγωνιζόμαστε ασταμάτητα για να διασφαλίσουμε ένα καλύτερο αύριο. Αγωνιζόμαστε και αγωνίζομαι με υπευθυνότητα και σεβασμό στα δικαιώματα του ανθρώπου, αλλά βεβαίως ταυτόχρονα και για την εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας σε όλους τους πολίτες. Με ένα λόγο, για μια Ελλάδα που αναπτύσσεται, που προοδεύει, με επίκεντρο τον άνθρωπο.

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Αθήνα, 8 Απριλίου 2009 ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ Κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης: Η χώρα είναι -και το ξέρουμε όλοι αυτό-αντιμέτωπη με κρίσιμα θέματα. Τα πιο σοβαρά απ’ αυτά είναι παράγωγα του διεθνούς περιβάλλοντος. Τα πιο πολλά είναι κατάλοιπα της παθογένειας του παρελθόντος. Οι τοποθετήσεις που ακούσαμε, η συρραφή αιτιάσεων από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, είναι καθαρά προϊόν σκοπιμοτήτων και διαστρέβλωσης. «Για όλα φταίει η Κυβέρνηση!» Ακόμη και για τη διεθνή οικονομική κρίση «φταίει η Κυβέρνηση», ακόμη και για τα προβλήματα που δημιούργησε και κληροδότησε το ΠΑΣΟΚ. Στο ερώτημα τί παραπάνω έχουμε να κάνουμε για την πατρίδα μας, οι απαντήσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι αποκαλυπτικές: Αοριστολογίες και ευχολόγια. Πρακτικές που καλλιεργούν διχασμούς, πόλωση, φανατισμό. Καμιά απολύτως πρόταση ουσίας. Αποδεικνύεται πως το ΠΑΣΟΚ δεν νοιάζεται παρά μόνο για την εξουσία. Και λυπούμαι που το λέω, αλλά ο Πρόεδρός του παίζει με την παραπολιτική. Παίζει με τους θεσμούς. Παίζει με το μέλλον του τόπου. Ευθέως λοιπόν σας λέω ότι εμείς έχουμε άλλη, διαφορετική αντίληψη. Έχουμε άλλες προτεραιότητες. Δική μας έγνοια, δική μας φροντίδα είναι… - ο περιορισμός των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης. - Τα καθημερινά προβλήματα. - Η θωράκιση της απασχόλησης. - Η ασφάλεια των πολιτών. - Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν, οι μεταρρυθμίσεις για μια καλύτερη μέρα. Θυμίζω: - Ολυμπιακή. Λιμάνια. Μεγάλα έργα. Αυτοκινητόδρομοι. - Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, του τουρισμού, των αγροτών, των οικονομικά ασθενέστερων συμπολιτών μας. - την προσπάθεια που γίνεται για τη μείωση των κρατικών δαπανών. Ο καθένας αναλαμβάνει -και πρέπει να αναλαμβάνει- τις ευθύνες του. Αντί συζήτησης για τα προβλήματα του τόπου και των πολιτών, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιμένει σε μια διαρκή προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινωνίας. Σενάρια, φήμες, σκανδαλολογία. Έλλειμμα υπευθυνότητας, διαστρέβλωση, απόπειρα ισοπέδωσης των πάντων. Όλα όμως έχουν τα όριά τους. Και βεβαίως και η σκανδαλολογία. Ένα μόνο θέλω να προσθέσω. Δεν υπάρχει υπαινιγμός, δεν υπάρχει καταγγελία που να μην πήρε το δρόμο της Δικαιοσύνης. Αυτή είναι η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Γιατί είναι απαράβατη θέση μας η πλήρης εξιχνίαση κάθε υπόθεσης. Το αποδεικνύουμε στην πράξη. Και τολμούμε και τη σύγκριση σε σχέση με τις περιόδους του ΠΑΣΟΚ. Τότε τίποτα δεν έφτανε στη Δικαιοσύνη. Σήμερα τίποτα δεν μένει αδιερεύνητο. Και κάτι ακόμα. Μιλά για μέτρα, μιλά για προτάσεις. Μετρά ανάποδα και το ξέρει. Πρότεινα συγκεκριμένες ρυθμίσεις στην τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δεν την άντεξε, αποχώρησε και την υπονόμευσε. Αυτή είναι η αλήθεια. Προτείναμε τη συγκρότηση διακομματικής επιτροπής για πρόσθετα μέτρα διαφάνειας. Απορρίφθηκε από εσάς και αυτή. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Προσπαθήσατε -και σήμερα- να ισοπεδώσετε τα πάντα. Στην αγωνιώδη μάλιστα προσπάθεια να πληγεί η κυβέρνηση δεν διστάζετε να διαβάλλετε την ίδια τη χώρα. Προσποιείστε πως δεν αντιλαμβάνεστε το αναπόφευκτο των επιπτώσεων της διεθνούς κρίσης. Καμώνεστε πως ξεχάσατε τί κράτος, ποιό κράτος παραδώσατε, μετά από ένα τέταρτο του αιώνα στην εξουσία. Εσείς ο ίδιος, κ. Αρχηγέ του ΠΑΣΟΚ, τον Οκτώβρη του 2003 ομολογούσατε ότι -είναι δικά σας λόγια- «ο πολίτης αηδιάζει από την έκταση της διαφθοράς». Εσείς ο ίδιος, το Δεκέμβρη του 2003, ομολογούσατε ότι δημιουργήσατε «κράτος με τη νοοτροπία φέουδου». Μέλη των κυβερνήσεων στις οποίες και ο ίδιος συμμετείχατε αναγνώριζαν ότι προωθούσατε μόνο τους αρεστούς των υπουργών για να χτυπήσετε, δήθεν, το «κράτος της δεξιάς». Έως και πρόσφατα, τον Αύγουστο του 2006, στενός συνεργάτης σας, κορυφαίο στέλεχος των τότε κυβερνήσεων, σας έλεγε ευθέως ότι «διαλύσατε και τη Χώρα και το Κράτος». Τώρα προσποιείστε ότι όλα αυτά δεν υπήρξαν. Τα ξεχάσατε όλα! - Ως κορυφαίο στέλεχος των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ δεν βλέπατε τίποτε από όσα συνέβαιναν. - Ως επίδοξος διάδοχος βλέπατε «φέουδα» και «διαφθορά». - Ως Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ξεχάσατε και εκείνα που κάνατε και εκείνα που λέγατε. Επιλέξατε την παραποίηση, την υπερβολή, την ισοπέδωση. Έρχομαι στις αναφορές για την Αστυνομία: Το ακούσατε, αλλά θέλω να το επαναλάβω. Έγιναν πρόσφατα οι κρίσεις των Αξιωματικών της Αστυνομίας. Μπόρεσε κανένας να πει μια λέξη; Να τεκμηριώσει μια καταγγελία; Να ισχυριστεί όσα γενικόλογα, ασαφή και αόριστα υπαινίσσεστε; Θέλετε, κύριε Αρχηγέ του ΠΑΣΟΚ, να σας θυμίσω τί γινόταν στις μέρες των κυβερνήσεων του κόμματός σας; Μια απόλυτα διαβρωτική πολιτική: - Για να μπει κάποιος στη Σχολή Αστυνομίας χρειαζόταν το «πράσινο» της Τοπικής του ΠΑΣΟΚ. - Μόνο σε μια χρονιά αποστρατεύτηκαν 105 υποδιευθυντές. - Οι προαγωγές γίνονταν με τις περιβόητες λίστες «Σουλτάτου». Το ίδιο και για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αντί να παραμερίσετε τον κομματισμό, είχατε βάλει ακόμη και «ζύγι» στα φρονήματα!! Αυτή είναι η πρακτική και η νοοτροπία ΠΑΣΟΚ. Οι διακρίσεις και οι διαχωρισμοί. Σήμερα, στην Αστυνομία αυτά δεν γίνονται, κύριε Αρχηγέ του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, οι κρίσεις δεν γίνονται από τις κομματικές τοπικές. Γίνονται αποκλειστικά και μόνο από τα αρμόδια Υπηρεσιακά Συμβούλια, στα οποία μετέχουν μόνο Ανώτατοι Αξιωματικοί. Γίνονται με διαφάνεια και αξιοκρατία. Οι μεταθέσεις πραγματοποιούνται με αντικειμενικά κριτήρια, με μόρια, και με τη σύσταση υπηρεσιακών συμβουλίων, στα οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών οργάνων. Φτάσατε, κύριε Αρχηγέ του ΠΑΣΟΚ, στο σημείο να ζητήσετε την παραίτηση ολόκληρης της Κυβέρνησης, για την απόδραση!! Πράγματι, δεν το αμφισβητεί κανείς, ήταν ένα πολύ δυσάρεστο και πολύ σοβαρό περιστατικό. Πολύ περισσότερο… - όταν συνέβαινε για δεύτερη φορά. - Όταν η Κυβέρνηση είχε πάρει σειρά αποτρεπτικών μέτρων. - Όταν ο αρμόδιος υπουργός, μόλις λίγες μέρες νωρίτερα, είχε ρητή διαβεβαίωση για την απόλυτη τήρηση των κυβερνητικών παρεμβάσεων. Δεν αρνηθήκαμε το πρόβλημα που δημιουργήθηκε. - Είναι, όμως, σοβαρό να ζητάτε παραίτηση της Κυβέρνησης; - Είναι λογικό να σκιάζονται τα πραγματικά δεδομένα, με ακραίες αναφορές σε δήθεν «πολιτική ευθύνη»; - Φταίει ο υπουργός, φταίει η Κυβέρνηση, επειδή δύο κρατούμενοι, οι μοναδικοί ύποπτοι για απόδραση, οδηγήθηκαν στο μοναδικό σημείο από το οποίο μπορούσαν να αποδράσουν; Και τα λέτε όλα αυτά εσείς; Σας θυμίζω, λοιπόν, ότι… - δεν είπατε απολύτως τίποτε, όταν στο διάστημα ’93-2004, έγιναν 370 αποδράσεις. - Δεν είπατε τίποτε το ’96, όταν απέδρασαν 21 κρατούμενοι. - Δεν είπατε τίποτε το ‘97, όταν μέσα από τούνελ, απέδρασαν 44 βαρυποινίτες. - Ούτε το ’98, όταν απέδρασαν 40 ανήλικοι. - Ούτε για την απόδραση του Σορίν Ματέι και το φιάσκο που κατέληξε στο θάνατο της ομήρου που κρατούσε. - Ούτε για την απόδραση Πάσαρη, μετά από εκτέλεση 3 αστυνομικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Δεν θυμίζω τα παλαιότερα για να δικαιολογήσω τα πρόσφατα. Δεν δικαιολογώ, δεν αμφισβητώ τη σοβαρότητα τέτοιων φαινομένων. Δεν μπορεί, όμως, να αγνοείτε την προσπάθεια που γίνεται, δεν μπορείτε να διαστρεβλώνετε τα πάντα και να τα υπερμεγεθύνετε. Ένα μόνο θέλω να προσθέσω. Ανακοινώθηκαν, ήδη, και προωθούνται πρόσθετα μέτρα, τόσο για την ασφάλεια στις φυλακές, όσο και για τη διαφάνεια στο σωφρονιστικό σύστημα. Επιπλέον: Εξετάζεται σειρά μέτρων, κατά τα πρότυπα άλλων χωρών, σ’ ό,τι αφορά την ασφάλεια απέναντι σε εναέριες δράσεις. Αφορούν τόσο στη θέσπιση απαγορευμένων ζωνών, όσο και στον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας. Έρχομαι στα ζητήματα της μη νόμιμης μετανάστευσης, που και άλλες φορές έχουμε συζητήσει σ’ αυτή την αίθουσα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σοβαρό και πολύπλευρο διεθνές φαινόμενο. Κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνο του. Τα πράγματα, όμως, είναι πολύ πιο δύσκολα για τη Χώρα μας. Πρώτον, γιατί βρίσκεται στο δρόμο που ακολουθούν οι μη νόμιμοι μετανάστες για την Ευρώπη. Δεύτερον, γιατί η Χώρα μας έχει την πιο εκτεταμένη ευρωπαϊκή ακτογραμμή, με πάνω από 9.000 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες. Τρίτον, διότι ιδίως η γειτονική Τουρκία, αρνείται να ανταποκριθεί, πράγμα που καταγγέλλεται στα διεθνή fora, στις υποχρεώσεις που ανέλαβε με το διμερές Πρωτόκολλο Επανεισδοχής. Έχουμε στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία FRONTEX, που είναι αρμόδια για τη διαχείριση των Εξωτερικών Συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ασκούμε συνεχείς παρεμβάσεις για μια ενιαία, πιο αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική. Επιδιώκουμε -έθεσα ο ίδιος το ζήτημα- τη δημιουργία ευρωπαϊκής συνοριοφυλακής. Εντατικοποιούμε, ταυτόχρονα, ολοένα και περισσότερο, τους σχετικούς ελέγχους. Θέτουμε το ζήτημα παντού, διότι το πρόβλημα αυτό, μας αφορά, πράγματι, περισσότερο απ’ όλους τους άλλους εταίρους μας. Δεν αφορά, όμως, αποκλειστικά και μόνο τη Χώρα μας. Η Ελλάδα επιλέγεται, εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης, ως ενδιάμεσος σταθμός για την Ευρώπη. Και η Ευρώπη δεν μπορεί να αγνοεί τους προμαχώνες της. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: Η Ελλάδα δεν μπορεί να ανέχεται τη δράση δουλεμπόρων με οποιοδήποτε προσωπείο κι αν εμφανίζονται. Η Ελλάδα επιδίωξε και επιδιώκει πιο αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στο μεγάλο πρόβλημα της μη νόμιμης μετανάστευσης. Προσπάθησε ο Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να εξωραΐσει τα πράγματα για την περίοδο έως το 2004 και να τα διαστρεβλώσει για το επόμενο διάστημα. Είναι πάγια πρακτική του. Για τα θέματα ασφάλειας επικαλέστηκε ακόμη και δηλώσεις του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης. Σας λέω, λοιπόν, ότι δεν το κάναμε μόνο για θέματα Δημόσιας Τάξης. Την ώρα που διάφοροι καλοθελητές, μιλώ για τέλος του 2003 και αρχές του 2004, προσπαθούσαν να δημιουργήσουν δυσμενείς εικόνες για την Πατρίδα μας, εμείς προσπαθούσαμε, πρώτον να καλύψουμε τα τεράστια κενά που βρήκαμε και, δεύτερον, να σηκώσουμε πιο ψηλά την εικόνα της Ελλάδας. Και αυτό αφορούσε όλους τους τομείς. - Τα έργα που κανένας δεν πίστευε, διεθνώς, πως θα ολοκληρωθούν. - Τα ζητήματα στο χώρο της ενέργειας, που κανένας δεν πίστευε ότι θα λύνονταν. - Αλλά και τα ζητήματα ασφάλειας, που είχαν πνιγεί σε μια σειρά από διάτρητες συμβάσεις. Θυμίζω ότι για ένα μεγάλο διάστημα, πριν από τις εκλογές του 2004, αποφεύγαμε κάθε κριτική στην τότε κυβέρνηση για θέματα Δημόσιας Τάξης. Θέλαμε να βοηθήσουμε και όχι να υποσκάψουμε τις προσπάθειες που γίνονταν. Θέλαμε να επενδύσει η Πατρίδα μας στην εθνική ομοψυχία και τη συστράτευση των Ελλήνων. Το επιδιώξαμε ως Αντιπολίτευση και το πετύχαμε ως Κυβέρνηση. Αυτό ήταν το χρέος μας. Και αυτό κάναμε! Σε ό,τι αφορά, ειδικότερα, το σύστημα ασφαλείας C4I. Η σύμβαση για την προμήθειά του υπογράφηκε το Μάιο του 2003 για να ολοκληρωθεί, αν ήταν ποτέ δυνατό, το Μάιο του 2004. Ενώ, δηλαδή, η προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες έπρεπε να είχε ξεκινήσει από το 2000, η προμήθεια συστήματος ασφαλείας καθυστέρησε πολύ περισσότερο από πολλά άλλα. Γιατί άραγε; Γιατί την τελευταία στιγμή; Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Φυσικό επακόλουθο ήταν να μην ολοκληρωθεί το έργο το Μάιο του 2004 και να βρεθούμε σε ένα κρίσιμο αδιέξοδο. Σε κανονικές συνθήκες, αν δεν υπήρχαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, δεν θα είχαμε καμιά άλλη επιλογή, παρά μόνο να καταγγείλουμε το φιάσκο. Όμως! Μπροστά στους κινδύνους που δημιουργούνταν αναγκαστήκαμε να ανεχθούμε ευθύνες που ανήκαν αποκλειστικά στο ΠΑΣΟΚ. Αναγκαστήκαμε, ενόψει των επικείμενων αγώνων, να παραλάβουμε το σύστημα. Το παραλάβαμε, όμως, μόνο προσωρινά και μόνο για χρήση για δύο μήνες, τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2004. Η προσωρινή εκείνη λύση ήταν επιτακτική ανάγκη, ήταν εθνική επιταγή. Αποφασίσαμε, ταυτόχρονα, να συνεχίσουμε τις συμβατικές διαδικασίες και να τροποποιήσουμε τη σχετική σύμβαση, πράγμα που επιτεύχθηκε το Μάρτιο του 2007. Το έργο, εκτός από την εκπαίδευση του προσωπικού, ολοκληρώθηκε συμβατικά τον περασμένο Νοέμβριο και, σύμφωνα με τη σύμβαση, προχωρά τώρα η εκπαίδευση του προσωπικού. Πιστεύουμε λοιπόν ότι η ολυμπιακή αυτή κληρονομιά, περιουσία του Ελληνικού λαού, επιβάλλεται να αξιοποιηθεί κατά τον αποδοτικότερο τρόπο. Απόφασή μας, λοιπόν, είναι να ενεργοποιηθεί το σύστημα, αφού υπάρξει πρώτα το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο. Να ενεργοποιηθεί μετά από όλες τις αναγκαίες, νόμιμες διαδικασίες. Και κάτι ακόμη: Επειδή δεν τολμάτε να το πείτε κ. Αρχηγέ του ΠΑΣΟΚ, σας το λέμε εμείς. Αποφασίσατε την προμήθεια του συγκεκριμένου συστήματος διαθέτοντας τεράστια ποσά. Επιλέξατε σύστημα διαρκείας και όχι μιας χρήσης. Επιλέξατε -με δική σας απόφαση και ευθύνη και μάλιστα την τελευταία στιγμή- το συγκεκριμένο σύστημα, γιατί θέλατε να μείνει. Ρωτώ, όμως: - Γιατί εναντιώνεστε ως Αντιπολίτευση σ’ εκείνα που κάνατε ως κυβέρνηση; - Νοιαζόσασταν για την ασφάλεια των ξένων, αλλά αδιαφορείτε για την ασφάλεια των Ελλήνων; - Ποιά είναι τελικά η θέση σας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Μια πολύ σύντομη αναφορά στο θέμα της εκλογής του νέου Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ, που τόσο ανεύθυνα ετέθη. Για μια ακόμη φορά, επιχειρείται παραποίηση της πραγματικότητας. Για μια ακόμη φορά,δίνεται βάση σε αβάσιμες φήμες. Η αλήθεια είναι μία, είναι απλή και πέρα από οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Η Ελλάδα στήριξε εξαρχής την εκλογή του μέχρι σήμερα Πρωθυπουργού της Δανίας κ. Ράσμουσεν σε αυτή τη θέση. Και είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε και τις θέσεις του και την εμπειρία του και τον ευρωπαϊκό του σταθερό προσανατολισμό. Ο κ. Ράσμουσεν εξελέγη ομόφωνα στη θέση του Γενικού Γραμματέα, χωρίς κανένα προαπαιτούμενο. Και γνωρίζετε, ως πρώην Υπουργός Εξωτερικών, κ. Παπανδρέου, ότι οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ είναι αυτές που συμφωνούνται ομόφωνα και ανακοινώνονται ομόφωνα. Η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι χώρος αναπαραγωγής φημών από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Όσα ισχυριστήκατε, μπορεί προφανώς να νομίζετε ότι εξυπηρετούν μικροκομματικούς υπολογισμούς, αλλά δεν έχουν ίχνος αλήθειας. Ως προς τις αναφορές στις κινητοποιήσεις, το άσυλο, τις καταλήψεις: Είναι σεβαστό το δικαίωμα κάθε ανθρώπου, κάθε νέου, να διεκδικεί, να αμφισβητεί, να παλεύει γι’ αυτά που πιστεύει. Διαχωρίζουμε απόλυτα τις ειρηνικές κινητοποιήσεις από τις βιαιότητες, τους βανδαλισμούς, τις καταστροφές. Δεν μπορεί, ωστόσο, καμία κινητοποίηση να προσλαμβάνει χαρακτήρα που προκαλεί ζημιά στο κοινωνικό σύνολο. Δεν μπορεί να κλείνουν οι δρόμοι από 50 ανθρώπους και να μεταβάλλεται η ζωή της πόλης σε μαρτύριο για τα εκατομμύρια πολίτες και τους επισκέπτες της. Άκουσα να γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στις κουκούλες. Πολύ μεγάλη έγνοια και για το ΠΑΣΟΚ και για το ΣΥΡΙΖΑ. Μεγάλη προσπάθεια παραποίησης των θέσεών μας. Μεγάλη πολιτική υποκρισία με άλλα λόγια. Ακούστε λοιπόν, η κουκούλα είναι το μέσο της συγκάλυψης, είναι το μέσο προστασίας εκείνων που καταστρέφουν, που λεηλατούν, που βάζουν φωτιά σε δημόσια περιουσία και περιουσίες συμπολιτών μας. Είναι το μέσο που τους επιτρέπει να διαφεύγουν. Και ερωτώ: Γιατί υπερασπίζεστε αυτά τα μέσα; Γιατί κλείνετε τα μάτια; Σε ποιούς κλείνετε το μάτι σε τελική ανάλυση; Επιτέλους, κύριοι συνάδελφοι και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ ως πού φτάνει αυτή η υποκρισία; Έρχομαι στο θέμα του Πανεπιστημιακού Ασύλου. Το είπα και το επαναλαμβάνω. Δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται χώροι της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, ούτε ως ορμητήρια βίας, ούτε ως καταφύγια εξτρεμιστικών ομάδων. Και κάτι ακόμη: Κάποιοι, αξιοποιώντας το εφεύρημα των καταλήψεων, στρέφονται βίαια και αυταρχικά εναντίον της ελευθερίας διδασκόμενων και διδασκόντων. Το λέω ευθέως: Οι καταλήψεις δεν είναι μέσο διεκδίκησης για μια καλύτερη Παιδεία. Είναι βαθιά αντιδημοκρατικός αποκλεισμός των πολλών από το δικαίωμα στη μόρφωση. Είναι παρεμπόδιση της ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Οφείλουμε όλοι να είμαστε ξεκάθαροι απέναντι σε παράνομες, αντικοινωνικές και αντιδημοκρατικές συμπεριφορές. Οφείλουμε να καταδικάζουμε, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές, την αυθαιρεσία, τις ακρότητες, τη βία. Υποσημειώσεις και αστερίσκοι σε εγκληματικές ενέργειες δεν νοούνται. Η βία, δεν γίνεται ανεκτή. Έως εδώ! Το Πανεπιστήμιο δεν είναι χώρος για τον οποίο κανένας δεν ευθύνεται. Αλλάξαμε το νόμο, ώστε να διασφαλίσουμε τον απαιτούμενο σεβασμό στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο, τον καθηγητή, το φοιτητή. Να διασφαλίσουμε ότι το άσυλο δεν θα γίνεται ασυλία στο έγκλημα. Δεν θα γίνεται καταστροφή των χώρων και των μέσων εκπαίδευσης για τα οποία, σε τελική ανάλυση, πληρώνουν τεράστια ποσά οι φορολογούμενοι. Ο νόμος υπάρχει. Ο νόμος ισχύει. Και ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται. Πολιτεία και Πρυτανικές Αρχές πρέπει να έχουν, για το σκοπό αυτό, στενή συνεργασία. Εάν και αυτό δεν γίνει, τότε ο νόμος θα αλλάξει και πάλι. Ακριβώς για να προστατεύσει αποτελεσματικά το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Ακριβώς για να προστατεύσει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και όχι τους εχθρούς τους. Αυτά που σήμερα συμβαίνουν δεν μπορεί να συνεχίζονται. Είναι αδιανόητα, είναι ανεπίτρεπτα, είναι αντιδημοκρατικά. Και τη Δημοκρατία οφείλουμε να την υπερασπιζόμαστε συνειδητά και στην πράξη.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ -8/4/2009

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Αθήνα, 8 Απριλίου 2009 ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ Πριν ξεκινήσουμε τη συζήτηση θέλω και από το βήμα αυτό να εκφράσω για μια ακόμα φορά τη θλίψη μου για τη μεγάλη δοκιμασία που υφίσταται ο φίλος Ιταλικός λαός από τον πρόσφατο καταστροφικό σεισμό. Εκφράσαμε όλοι τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των θυμάτων, σε όλους όσοι έχασαν δικούς τους ανθρώπους. Είμαι σίγουρος ότι η σκέψη όλων των Ελλήνων είναι κοντά στους κατοίκους της περιοχής που επλήγη. Και βέβαια, να εκφράσω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου και τα συλλυπητήρια της Κυβέρνησης στην οικογένεια του Έλληνα φοιτητή που χάθηκε τόσο άδικα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Σ’ ολόκληρο τον κόσμο υπάρχει μια νέα πραγματικότητα. Τίποτε πια δεν είναι ίδιο με το χτες. Δεν ζούμε στο οικονομικό περιβάλλον που επικρατούσε έως και πριν από ένα ή δύο χρόνια. Δεν έχουμε ούτε καν τα δεδομένα που ξέραμε πριν από δύο ή τρεις μήνες. Η παγκόσμια κοινότητα βιώνει απρόβλεπτες καταστάσεις. Ένα βαρύ κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας έχει ήδη απλωθεί σε όλες τις χώρες του κόσμου. Το βιώνουν όλες οι επιχειρήσεις και κυρίως βέβαια οι μικρές. Το βιώνουν όλοι οι πολίτες, και ακόμη πιο πολύ οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα. Το βιώνουν οι νέοι άνθρωποι που αναζητούν μια θέση δουλειάς. Σε όλες τις συναντήσεις μου στην Ευρώπη, κυρίαρχο ζήτημα είναι το απρόβλεπτο των εξελίξεων και το αίσθημα αβεβαιότητας. Και βεβαίως οι επόμενοι μήνες θεωρούνται εξαιρετικά κρίσιμοι. Οι εξελίξεις εξαρτώνται, σ’ ένα μεγάλο βαθμό, από την ταχύτητα με την οποία θα προχωρήσει ο ιστορικός συμβιβασμός του Λονδίνου. Υπάρχει, ωστόσο, δύσκολος δρόμος ακόμη. Οι καιροί απαιτούν και ρεαλισμό και αποφασιστικότητα. Αναπόφευκτα, οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης, της παγκόσμιας κρίσης επηρεάζουν και τη χώρα μας. Είναι όμως ηπιότερες σε σχέση με πολλές άλλες. Είναι προ πάντων πιο ήπιες σε σχέση με χώρες που κυβερνώνται από σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Την αλήθεια αυτή την ξέρει πολύ καλά ακόμα και ο Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Όπως πολύ καλά ξέρει, ότι η μεγάλη αδυναμία της Οικονομίας μας οφείλεται στα ελλείμματα, τα χρέη, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, που άφησαν πίσω οι κυβερνήσεις του κόμματός του. Και όμως! Στην επιστολή του για τη σημερινή συζήτηση, επιμένει να διαστρεβλώνει τα πράγματα. Οι αναφορές του για «ταξική πολιτική» ξεπερνούν κάθε όριο προπαγάνδας. Οι δήθεν προβλέψεις του για «νέες κοινωνικές εντάσεις» καλλιεργούν κλίμα πόλωσης και φανατισμού. Κι αυτό, την ώρα που η κοινωνία απαιτεί συγκλίσεις και ενότητα προσπαθειών. Και ρωτώ: - Δεν σκέφτεται πόσο επικίνδυνο είναι να υποδαυλίζει συνθήκες διχασμού; - Δεν έχει όριο ο λαϊκισμός, η ανευθυνότητα, η αδιαφορία για το αύριο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Δεν αρνούμαστε τα προβλήματα που προκύπτουν. Οφείλουμε όμως, να τοποθετούμε τα πράγματα στο περιβάλλον που ανήκουν. Να μην τα υποτάσσουμε σε κομματικές και προσωπικές σκοπιμότητες. Ο κόσμος σήμερα αντιμετωπίζει τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης, αλλά και τις προγενέστερες επιδράσεις της παγκοσμιότητας: - Την καταστροφή του περιβάλλοντος. - Τη διεύρυνση του χάσματος πλούσιων και φτωχών χωρών. - Την αποδυνάμωση των συνόρων και τα ανεξέλεγκτα κύματα μεταναστών. Όλα αυτά, ασκούν -σε διεθνές επίπεδο- καταλυτική επίδραση στο περιβάλλον ασφάλειας. Τα συμπτώματα είναι, παντού, ορατά: - Αίσθηση παραγκωνισμού στις νέες γενιές. - Έξαρση της μάστιγας των ναρκωτικών. - Βιαιότητες και ακραίες συμπεριφορές. - Εγκλήματα πρωτοφανούς σκληρότητας. - Τρομοκρατικές δράσεις. Η χώρα μας δεν έμεινε ανεπηρέαστη. Αντιμετωπίζουμε εδώ και χρόνια μια συνεχή έξαρση της εγκληματικότητας. Αντιμετωπίζουμε στο τελευταίο διάστημα και μια αυξημένη, αλλά και πιο ακραία έκφραση εξτρεμιστικών δράσεων: - Κατάφορη παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου με βανδαλισμούς και αδιανόητες καταστροφές. - Επιδρομές από ομάδες κουκουλοφόρων. - Νέες μορφές τρομοκρατικής δράσης. Εδώ και μια δεκαετία, το κοινό έγκλημα -χωρίς, βεβαίως, να υπερβαίνει τα ευρωπαϊκά δεδομένα- εμφανίζει όντως αυξητική τάση. Τα αίτια είναι πολλά: - Η υψηλή συγκέντρωση πληθυσμού στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα, όπου καταγράφεται το 80% της εγκληματικότητας. - Η ραγδαία μεταβολή της κοινωνικής σύνθεσης, λόγω της εισροής μεγάλου αριθμού μεταναστών, πολλοί από τους οποίους δεν εντάσσονται ομαλά στην κοινωνία. - Η γεωγραφική θέση της χώρας, η οποία την καθιστά ενδιάμεσο προορισμό μη νόμιμων μεταναστών, αλλά βεβαίως και παράνομων προϊόντων. - Το διεθνές περιβάλλον που ευνοεί τη δημιουργία εγκληματικών ομάδων, με δομή και δίκτυα συνεργασίας σε περισσότερες από μια χώρες. Όλα αυτά λειτούργησαν και λειτουργούν ως βασική αιτία για την ανάπτυξη οργανωμένων εγκληματικών δραστηριοτήτων: - Παράνομη διακίνηση οικονομικών μεταναστών. - Εμπορία ναρκωτικών. - Εμπορία ανθρώπων. Δευτερογενώς επέδρασαν και μάλιστα, πολύ σοβαρά στην ανάπτυξη πρόσθετων σοβαρών εγκλημάτων (κλοπές, διαρρήξεις, ληστείες). Η αλλαγή αυτή απεικονίζεται πράγματι και στις φυλακές. Περίπου οι μισοί κρατούμενοι είναι αλλοδαποί. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η συμμετοχή τους στην εγκληματικότητα -κατ’ αναλογία πληθυσμού- είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τους ημεδαπούς. Βεβαίως σπεύδω να κάνω μια επισήμανση: Τίποτε από όλα αυτά δεν πρέπει να ταυτίσει τον οικονομικό μετανάστη με την εγκληματικότητα. Κάτι τέτοιο θα ήταν μεγάλο λάθος. Και το λάθος αυτό δεν πρέπει να γίνει! Η μεγάλη πλειοψηφία, χιλιάδες μετανάστες, ενσωματώνονται ομαλά στην κοινωνία. Εργάζονται σε δουλειές για τις οποίες η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες δεν έδειχναν ενδιαφέρον. Συνεισφέρουν στην Οικονομία μας. Η Ελλάδα είναι μια φιλόξενη χώρα. Δεν χαρακτηρίζεται ούτε από ξενοφοβία, ούτε από ρατσιστικές αντιλήψεις. Η Ελλάδα όμως έχει και συγκεκριμένους νόμους. Και οι νόμοι αυτοί ισχύουν για όλους. Τόσο για τους πολίτες της, όσο και για όλους όσοι βρίσκονται στο έδαφός της. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να δεχτούμε ανεξέλεγκτα κύματα μη νόμιμης μετανάστευσης. Το πρόβλημα είναι σοβαρό. Αφορά ολόκληρη την Ευρώπη. Απαιτεί πιο αποτελεσματική, ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική. - Με δική μας πρωτοβουλία, προχωρά, ήδη, η ιδέα για μια κοινή συνοριοφυλακή. - Με τη συμμετοχή εταίρων μας, ξεκινήσαμε -στο πλαίσιο της FRONTEX- ετήσιες ασκήσεις επιτήρησης στο Αιγαίο, όπου εντοπίζεται το πιο μεγάλο πρόβλημα. - Βεβαίως οφείλει και η Τουρκία να σεβαστεί, άμεσα και πλήρως, το σχετικό διμερές Πρωτόκολλο. Στις κατευθύνσεις αυτές εργαζόμαστε εντατικά. Εντείνουμε διαρκώς τους ελέγχους. Αναπτύσσουμε πρωτοβουλίες σε όλες τις κατευθύνσεις. Την εικόνα της Ελλάδας δεν θα την ανατρέψει κανένας. Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε επ’ ουδενί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Η Κυβέρνηση έχει απόλυτη συναίσθηση των ανησυχιών που προκαλούν στους πολίτες, τόσο η παγκόσμια οικονομική κρίση, όσο και η εγκληματικότητα, η βία, η εξτρεμιστική αφροσύνη.  Στην Οικονομία εφαρμόζουμε ολοκληρωμένο σχέδιο με ιδιαίτερη έγνοια για τους τομείς, τους κλάδους, τους συμπολίτες μας, που πλήττονται περισσότερο.  Στη δημόσια τάξη, ακολουθούμε στρατηγική που ορίζεται από δύο έννοιες: Νομιμότητα στη δράση και καμία ανοχή στο έγκλημα. Έχουμε βάλει σε εφαρμογή συγκροτημένο πρόγραμμα, με στοχευμένες παρεμβάσεις. Τα δεδομένα ωστόσο άλλαξαν ριζικά από τον περασμένο Δεκέμβριο. Το έγκλημα ενός αστυνομικού -που σε καμιά περίπτωση δεν χαρακτηρίζει τη στάση της Αστυνομίας- προκάλεσε μια αλυσιδωτή έκρηξη βίας, πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα. Αντιμετωπίσαμε περιπτώσεις κατάφορης παραβίασης του Πανεπιστημιακού Ασύλου από ομάδες που χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια χώρους των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων είτε ως ορμητήρια βίας, είτε ως καταφύγια για την αποφυγή διώξεων. Αντιμετωπίσαμε εμπρησμούς, βανδαλισμούς, κλοπές. Έδρασαν, τις ημέρες εκείνες, πολυσύνθετες ομάδες: Άτομα του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου. Εγκληματικά στοιχεία -ημεδαποί και αλλοδαποί. Νέα παιδιά που παρασύρθηκαν. Βρεθήκαμε απέναντι σε ανεύθυνους υποκινητές. Σε μια ακατανόητη σιωπή πολιτικών δυνάμεων. Σε μια ανεξήγητη επιμονή συλλογικών φορέων να πραγματοποιούν κινητοποιήσεις, την ώρα που δεν μπορούσαν να τις περιφρουρήσουν. Το αποτέλεσμα ήταν θλιβερό. Μπορεί, πράγματι, σε κάποιες περιπτώσεις να υπήρξαν επιχειρησιακές αδυναμίες. Μπορεί, επίσης, να έγιναν και λάθος εκτιμήσεις. Κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό. Σημειώνω, πάντως, ότι, στα γεγονότα εκείνα τραυματίστηκαν 230 αστυνομικοί και έγιναν πάνω από 350 συλλήψεις. (Περίπου, 190 αλλοδαποί και 170 ημεδαποί). Θέλω, λοιπόν, να είμαι ξεκάθαρος: Παρόμοια γεγονότα δεν μπορεί να ξανασυμβούν. Είμαστε έτοιμοι και αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε κάθε παρόμοιο ενδεχόμενο. Η απόφασή μας είναι δεδομένη. Μας δίνει δύναμη η κοινωνία που δεν ανέχεται κανένα άλλοθι σε φαινόμενα βίας. Θέλω σ’ αυτό να είμαι σαφής: Πιστεύω στο μέτρο. Σε συνετές πολιτικές. Αλλά και σε αποτελεσματικές δράσεις για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Απέναντι στη βία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν χωρούν ημίμετρα. Δεν νοούνται ισορροπίες. Δεν υπάρχουν συμβιβασμοί! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Το τελευταίο διάστημα αντιμετωπίζουμε διάσπαρτες επιθέσεις κουκουλοφόρων. Σε αστυνομικά τμήματα, τράπεζες, επιχειρήσεις, πολιτικά γραφεία. Στις πιο πολλές περιπτώσεις είναι ευδιάκριτα τα χαρακτηριστικά συντονισμού. Οι δράστες αξιοποιούν, για το σκοπό αυτό, σύγχρονες τεχνολογίες (blogs και SMS). Χρησιμοποιούν διάφορα μέσα (κουκούλες ή κράνη) για να καλύπτουν τα χαρακτηριστικά τους. Συνδέονται, πολλές φορές, με κοινούς εγκληματίες. Αποδεικνύεται -προκύπτει αυτό και από τις συλλήψεις- ότι οι εξτρεμιστικές δράσεις και το κοινό έγκλημα αποτελούν «συγκοινωνούντα δοχεία». Οι πολίτες απαιτούν να μπει φραγμός στη βία και την παρανομία. Και αυτό να ισχύει παντού: Από τους δρόμους των πόλεων έως το σχολείο και το Πανεπιστήμιο. Από τους χώρους της επαγγελματικής, επιχειρηματικής δραστηριότητας έως την κάθε λογής περιουσία των συμπολιτών μας. Θύματα της βίας είναι όλοι οι πολίτες. Πιο απροστάτευτοι είναι οι οικονομικά ασθενέστεροι. Χάνουν τη δουλειά τους. Πλήττονται οι περιουσίες τους. Πληρώνουν φόρους για να αποκαθίστανται ζημιές κοινωνικών αγαθών. Και όμως! Κάποιοι ενθαρρύνουν την αντίθεση στους νόμους, υποκινούν καταλήψεις, σιωπούν απέναντι σε βιαιότητες και βανδαλισμούς. Κάποιοι, αντί καθαρής καταδίκης, καταφεύγουν σε μισόλογα. Κι αυτό, στο όνομα ενός φευτοπροοδευτισμού. Ποια σχέση, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί να έχει η πρόοδος με τη βία; Πρόσφατα ακούσθηκε η πρωτοφανής άποψη πως οι «τράπεζες ασκούν τυφλή βία»! Καθένας δικαιούται, μπορεί να διαφωνεί με τις πολιτικές των όποιων επιχειρήσεων. Όμως! - Μια παρόμοια συνθηματολογία, τί πετυχαίνει; - Ποιο είναι το μήνυμα; - Ενθαρρύνει -ναι ή όχι;- τη βία εναντίον τραπεζών; - Στοχοποιεί -ναι ή όχι;- νόμιμες επιχειρήσεις; - Βάζει σε κίνδυνο -ναι ή όχι;- εργαζόμενους, πελάτες, περαστικούς; - Ποια είναι, λοιπόν, τα όρια της ρητορικής αυτής; - Ποια είναι η πολιτική τους ευθύνη απέναντι σε φαινόμενα εξτρεμιστικής βίας; Ξέρουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι παλιές αντιλήψεις έχουν δημιουργήσει, εδώ και χρόνια, ένα ιδεολογικό ιστό που λειτουργεί προστατευτικά γύρω από πράξεις βίας και αυθαιρεσίας. Οι παλιές αντιλήψεις δεν βοηθούν. Πρέπει να έχουν επιτέλους τέλος. Είναι καιρός να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η δική μας θέση εδώ είναι καθαρή: Καμία κατανόηση για πράξεις βίας! Καμία δικαιολογία στα όποια κίνητρα της βίας! Καμία ανοχή στον εξτρεμισμό και τη βία! Πήραμε και θα πάρουμε κάθε αναγκαίο μέτρο. Αποφασίστηκε, ήδη, αναπροσαρμογή στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της Αστυνομίας και ορίστηκαν οι βασικές προτεραιότητες: - Αντιμετώπιση των εξτρεμιστικών ενεργειών. - Αποτροπή και εξιχνίαση τρομοκρατικών δράσεων. - Πρόληψη και καταστολή της βαρύνουσας εγκληματικότητας. - Αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, με έμφαση στη σύλληψη «δουλεμπόρων». - Καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων. - Σύγκρουση με τη μάστιγα των ναρκωτικών. Για την επίτευξη των στόχων αυτών, προωθούνται, ήδη, σημαντικές αποφάσεις. Σε ό,τι αφορά το οργανωτικό πλαίσιο: - Καταργούνται και συνενώνονται Αστυνομικές Υπηρεσίες στα αστικά κέντρα, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί η πολυδιάσπασή τους, να απελευθερωθεί προσωπικό και να αυξηθεί η αστυνόμευση. - Αναπτύσσεται πρόγραμμα σταδιακής πλήρωσης των κενών οργανικών θέσεων, αλλά και προμήθειας αναγκαίων μέσων. - Δίδεται ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην εκπαίδευση, τη μετεκπαίδευση και την κατάρτιση του προσωπικού. Όχι μόνο θεωρητικά, αλλά με έμφαση στην πρακτική εκπαίδευση. Με εναλλαγή στα κύρια αστυνομικά καθήκοντα. Με στόχο να είναι ο αστυνομικός ικανός και έτοιμος για δύσκολες περιστάσεις. Θέλω, ακόμη, να υπογραμμίσω ότι αναπτύσσονται, ήδη, σημαντικές καινοτομίες στον επιχειρησιακό τομέα. - Ιδρύθηκαν και κινητοποιήθηκαν Τμήματα Πεζών Περιπολιών. - Δημιουργήθηκαν και λειτουργούν, Μικτές Ομάδες για στοχευμένους ελέγχους. - Συγκροτήθηκαν και ανέλαβαν δράση Ομάδες Ταχείας Επέμβασης, με στόχο τις επ’ αυτοφώρω συλλήψεις. - Διενεργούνται αυστηρότεροι έλεγχοι, στις εισόδους της χώρας, για την πρόληψη του διασυνοριακού εγκλήματος. - Αναλαμβάνονται ευρύτερες παρεμβάσεις σε περιοχές αυξημένης παραβατικότητας. Πρώτη προτεραιότητα το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, για την αναβάθμιση του οποίου προωθείται η θέσπιση Κεντρικού Συντονιστικού Οργάνου, με τη συνεργασία των συναρμόδιων υπουργείων, της Νομαρχίας και του Δήμου. Με μια φράση: Γίνονται όλες οι απαραίτητες ενέργειες για να κάνει η Αστυνομία στο ακέραιο τη δουλειά της. Παντού. Εικοσιτέσσερις ώρες το 24ωρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Βασική αρχή στην αντεγκληματική πολιτική, αλλά και γενικότερα στην αντιμετώπιση της παραβατικότητας, είναι η πρόληψη και η αποτροπή. Στην προσπάθεια αυτή καθοριστικό ρόλο μπορεί να αναπτύσσουν η οικογένεια, το σχολείο, τα Μέσα ενημέρωσης. Στην ίδια κατεύθυνση λειτουργεί και η αίσθηση ότι ο κακοποιός, αφ’ ενός θα συλληφθεί και αφ’ ετέρου θα «πληρώσει» ακριβά. Για το σκοπό αυτό, κρίνονται αναγκαίες ορισμένες θεσμικές παρεμβάσεις: Πρώτον: Η επέκταση της άρσης του απορρήτου για κακουργήματα του Ποινικού Δικαίου, καθώς και για κακουργήματα που αφορούν στη διευκόλυνση της μη νόμιμης μετανάστευσης. Δεύτερον: Η δημιουργία Ενιαίου Κέντρου συλλογής και αξιοποίησης πληροφοριών. Τρίτον: Η αυστηροποίηση του νομικού πλαισίου. Ιδίως, μάλιστα, η αυστηρότερη ποινική μεταχείριση… - για τους διακινητές μη νόμιμων μεταναστών. - Για εγκλήματα που τελούνται σε βάρος δημόσιων λειτουργών και υπαλλήλων κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους. - Για τα εγκλήματα της ληστείας και της βιαιοπραγίας σε δημόσιες συναθροίσεις. Αλλά και της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, καθώς και της σωματικής βλάβης, από άτομα που καλύπτουν τα χαρακτηριστικά τους. Τέταρτον: Η αξιοποίηση της Ολυμπιακής τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, στην οποία περιλαμβάνονται, οι κάμερες και το σύστημα C4I. Πρόκειται για ένα σύστημα που επελέγη από την προηγούμενη κυβέρνηση. Ένα σύστημα που, ενώ κόστισε τεράστια ποσά, έμεινε αναξιοποίητο, εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλου θεσμικού πλαισίου. Ρωτώ, γι’ αυτό, ευθέως την αξιωματική αντιπολίτευση: - Η σύμβαση που υπέγραψαν προβλέπει (ναι ή όχι;) μόνιμη εγκατάσταση; - Εάν ναι, γιατί αντιτάσσονται στην αξιοποίησή του; - Εάν όχι, γιατί επέλεξαν το ακριβότερο; - Και γιατί το επέλεξαν την τελευταία στιγμή; Είναι θέματα για τα οποία οι πολίτες περιμένουν καθαρή απάντηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Το είπα και θέλω να το ξανατονίσω: Είναι σεβαστό το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, της αμφισβήτησης, της διεκδίκησης. Εξίσου σεβαστό, όμως, είναι το αναφαίρετο δικαίωμα του πολίτη για προστασία της ζωής και της περιουσίας του. Το δικαίωμα να δημιουργεί και να προοδεύει. Το δικαίωμα να πηγαίνει στη δουλειά του χωρίς να βρίσκει κλειστούς τους δρόμους. Το δικαίωμα να πηγαίνει στο σχολειό του ή στο Πανεπιστήμιό του. Η δημόσια τάξη και ασφάλεια είναι βασικό κοινωνικό αγαθό. Ανήκει σε όλους τους πολίτες. Προστατεύει τις ελευθερίες του Ανθρώπου. Την προσωπικότητά του, το μόχθο του, την απρόσκοπτη δημιουργικότητά του. Για να χαράξουν οι άνθρωποι το μέλλον τους πρέπει να είναι και να νιώθουν ελεύθεροι, αλλά και ασφαλείς. Η αυθαιρεσία, η βία των λίγων, στερεί την ελευθερία των πολλών. Και αυτό η κοινωνία το αντιλαμβάνεται. Και αυτό ζητά πιο αποφασιστικά μέτρα για την ασφάλεια. Μπροστά στο αίτημα αυτό, κάποιοι -εγκλωβισμένοι σε ιδεοληψίες άλλων εποχών- αρχίζουν την κινδυνολογία. Μιλούν για, δήθεν, επικίνδυνη και συντηρητική στροφή της κοινωνίας. Το επικίνδυνο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι οι αντιλήψεις, που συνιστούν ανοχή στη βία. Είναι οι αντιλήψεις που αφήνουν τους πολίτες απροστάτευτους. Το αίτημα της κοινωνίας για ασφάλεια δεν αποτελεί «συντηρητική στροφή». Είναι αυτονόητη και δημοκρατική θέση. Δεν μπορεί ελάχιστοι διαμαρτυρόμενοι -πολλοί απ’ αυτούς μάλιστα κατ’ επάγγελμα- να παραλύουν κάθε τόσο το κέντρο της πόλης. Δεν μπορεί οι όποιες εγκληματικές ομάδες -όποιο μανδύα κι αν ενδύονται, κι αν φορούν- να καταστρέφουν περιουσίες και να επιβάλλουν το νόμο της βίας. Η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να εξασφαλίσει το σεβασμό της ζωής, της περιουσίας, της εργασίας, για όλους τους πολίτες. Η παρουσία του κράτους θα είναι αποφασιστική. Είναι όμως η ώρα να ακουστούν από όλους καθαρές, απόλυτα σαφείς θέσεις: - Για τις ακρότητες και τις εξτρεμιστικές δράσεις. - Για την κακοποίηση του πανεπιστημιακού ασύλου. - Για το δικαίωμα του μαθητή, του σπουδαστή, του φοιτητή να βρίσκει ανοιχτό το σχολείο, το πανεπιστήμιό του. Είναι υποχρέωση όλων να βάλουμε, επιτέλους, ένα τέλος σ’ αυτή την υποκρισία. - Από πού κι ως πού είναι άσυλο ο ξυλοδαρμός καθηγητών την ώρα που αναπτύσσουν τις απόψεις τους; - Από πού κι ως πού, ονομάζεται άσυλο η χρησιμοποίηση των Πανεπιστημιακών χώρων για την κατασκευή μολότοφ; - Από πού κι ως πού, μπορεί να μετατρέπονται Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα σε εστίες επιδρομών και άντρα προστασίας εγκληματιών; Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι άσυλο. Είναι ασυλία στην εγκληματικότητα. Και την ασυλία αυτή δεν την ανεχόμαστε. Η ασυλία αυτή δεν μπορεί να συνεχίζεται. Άλλη ανοχή δεν μπορεί να υπάρξει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Θα πω τα πράγματα με το όνομά τους: Η Αστυνομία ό,τι και να κάνει γίνεται από κάποιους στόχος ισοπεδωτικής και μηδενιστικής κριτικής. Αν αντιδράσει αποφασιστικά, κατηγορείται για βία. Αν αντιδράσει ήπια, κατηγορείται για παθητικότητα. Κάποιοι επιχειρούν να την ενοχοποιούν διαρκώς. Για ό,τι κάνει και για ό,τι δεν κάνει. Και αυτό δεν γίνεται. Δεν μπορεί τη μια να διαμαρτυρόμαστε για την εγκληματικότητα και την άλλη να εναντιωνόμαστε σε κάθε μέτρο που συμβάλλει στην αντιμετώπισή της. Δεν μπορεί να εξυβρίζονται χυδαία οι Αστυνομικοί και να θεωρούνται οι ύβρεις αυτές, τάχα «προοδευτική αντίληψη». Οι πολιτικές δυνάμεις, που χρόνια τώρα καλλιεργούν τις απόψεις αυτές, έχουν τεράστια ευθύνη. Ρωτώ ευθέως: - Είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουν την Αστυνομία περίπου σαν δεινό; - Πιστεύουν ότι πρέπει να προπηλακίζεται; - Πιστεύουν ότι πρέπει να δέχεται τη βία και απλά να παρακολουθεί; Θυμίζω ότι οι αστυνομικοί είναι εργαζόμενοι που κάνουν τη δουλειά τους. Κανένας δεν μπορεί να ξεχνά ότι ξενυχτούν, διακινδυνεύουν, παλεύουν για το κοινωνικό σύνολο. Κανένας δεν μπορεί να ξεχνά τους αστυνομικούς (νέα παιδιά, οικογενειάρχες) που χτυπήθηκαν από αδίσταχτους εγκληματίες την ώρα της αποστολής τους, την ώρα της προσπάθειάς τους να πολεμήσουν το έγκλημα. Χρειάζονται, γι’ αυτό, την ομόθυμη στήριξη πολιτικών και πολιτών. Χρειαζόμαστε, ως κοινωνία, Αστυνομία με υψηλό ηθικό. Με αυτοπεποίθηση. Ικανή να λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας της Κοινωνίας. Να ξέρει ότι έχει την κοινωνία στο πλευρό της. Να κερδίζει με τη δράση της την ευρεία κοινωνική στήριξη. Εάν η Αστυνομία δεν εφαρμόζει το νόμο, δεν δρα αποφασιστικά, δεν έχει υψηλό ηθικό, μια θα είναι η συνέπεια: Οι πολίτες θα μένουν απροστάτευτοι. Και αυτό δεν γίνεται. Η πραγματικά προοδευτική αντίληψη, η αντίληψη που υπηρετεί μια αληθινά προοδευτική πολιτεία, μια πραγματική Δημοκρατία, είναι μια: Η προστασία των πολιτών, των δικαιωμάτων και των περιουσιών τους, όπως οι νόμοι ορίζουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Σε ό,τι αφορά το σωφρονιστικό σύστημα και την απόδραση που έγινε αιτία της σημερινής συζήτησης: Πρώτ’ απ’ όλα, είναι αυτονόητο ότι κάθε απόδραση συνιστά έλλειμμα στη λειτουργία του συστήματος. Δεν το αρνούμαστε. Η τελευταία απόδραση, όμως, ανέδειξε και έλλειμμα σοβαρότητας στο δημόσιο βίο. Το ΠΑΣΟΚ δεν είδε τίποτε άλλο, παρά μόνο πολιτικές ευθύνες. Έφτασε στο σημείο να ζητήσει την παραίτηση ολόκληρης της Κυβέρνησης. Έφτασε στο σημείο να καταγγέλλει ακόμη και φανταστικές παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Δεν αναγνωρίζει τίποτε απ’ ό,τι έγινε, στα χρόνια που πέρασαν. Θυμίζω, λοιπόν, ότι από το ’94 έως το 2004, είχαμε 370 αποδράσεις, ενώ από το 2004 έως σήμερα, μόνο 37. Σημειώνω, ακόμη, ότι σε πέντε χρόνια (από το 2004 έως το τέλος του χρόνου) προστίθενται εφτά νέα καταστήματα κράτησης, ενώ στα προηγούμενα 15 χρόνια είχε δημιουργηθεί μόνο ένα. Αυτή είναι η αλήθεια κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δρομολογήθηκε, έτσι, η διαδικασία για την πλήρη κατάργηση των φυλακών Κορυδαλλού και μέσα στο χρόνο πρόκειται να δοθεί στο Δήμο έκταση 10 στρεμμάτων. Και ακόμα: Προωθούνται νέες νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν μεταξύ άλλων: - Την παροχή δυνατότητας στις μητέρες μικρών παιδιών να αντικαθιστούν την ποινή τους με κοινωφελή εργασία. - Την υποχρέωση των σωφρονιστικών υπαλλήλων να υποβάλλουν δήλωση περιουσιακής κατάστασης. - Τη μετατροπή σε κακούργημα της συμμετοχής τους σε απόδραση κρατούμενου. - Την ίδρυση ενός ακόμη Θεραπευτικού Καταστήματος για την απεξάρτηση από τα ναρκωτικά, πράγμα που είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Καταλήγω με ένα ζήτημα ευρύτερης σημασίας: Τις θεσμικές πρωτοβουλίες, που αφορούν στη συνένωση δυνάμεων και προσπαθειών για την επίτευξη κοινών στόχων. - Πριν απ’ όλα, δρομολογούμε διάλογο με τα πολιτικά κόμματα για την αντιμετώπιση υπαρκτών θεμάτων μείζονος σημασίας. Ο αρμόδιος υπουργός, αφού ενημερώσει τη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, θα ζητήσει από τα κόμματα να ορίσουν εκπρόσωπό τους σε μια διαδικασία διαρκούς διακομματικής συνεργασίας. - Δεύτερον: Προετοιμάζεται -με την κατάρτιση σχετικού νομοσχεδίου ή σύσταση Εθνικού Συμβουλίου, που θα λειτουργεί συμβουλευτικά στη χάραξη της γενικής πολιτικής για την εσωτερική ασφάλεια. Στο Συμβούλιο αυτό θα συμμετέχουν μεταξύ άλλων βουλευτές εκπρόσωποι των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, πρώην υπουργοί Δημόσιας Τάξης, πρώην Αρχηγοί της ΕΛΑΣ και βεβαίως εκπρόσωποι του Ακαδημαϊκού χώρου. - Τρίτον: Δίνουμε ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη σχέσεων αμοιβαιότητας και εμπιστοσύνης ανάμεσα στην Αστυνομία και τους πολίτες: Επενδύουμε στη διεύρυνση της συνεργασίας της με τους Ο.Τ.Α. και τις τοπικές κοινωνίες. Χρειάζονται, όμως, και πρόσθετα μέτρα. Βεβαίως είναι δικαίωμα όλων η κριτική. Αρκεί να μην έχει ως στόχο την απαξίωση της Αστυνομίας. Να μην έχει ως στόχο την απαξίωση κάθε προσπάθειας που αποβλέπει στη διασφάλιση της νομιμότητας. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση αφ’ ενός ασκεί ισοπεδωτική κριτική στην Αστυνομία και αφ’ ετέρου εμφανίζεται να ανησυχεί για την ασφάλεια των πολιτών. Δεν προτείνει τίποτε συγκεκριμένο. Αρνείται να στηρίξει μέτρα απόλυτα αναγκαία. Αντιθέτως, μάλιστα! Όσο πιο αυτονόητα είναι τα μέτρα που παίρνουμε, τόσο μεγαλύτερες είναι και οι αποστάσεις που παίρνει. Τα πράγματα λοιπόν είναι απλά: Δεν επιδιώκει τίποτε άλλο παρά μόνο να αξιοποιήσει κομματικά την ανασφάλεια των πολιτών. Δεν διστάζει να δυσφημεί για τον ίδιο λόγο την ίδια τη χώρα. Και ρωτώ: Ονομάζεται αυτό -ναι ή όχι;- υποκρισία; Έφτασε στο σημείο ο Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να λειτουργεί σαν αναμεταδότης ακραίων συνθημάτων σε ξένα Μέσα ενημέρωσης. Έφτασαν στο σημείο στενοί συνεργάτες του να μιλούν για «Καμπούλ». Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όλα αυτά στρεβλώνουν την πραγματική εικόνα του τόπου. Το συμπέρασμα είναι ένα: Οφείλουμε, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Χώρες που γνώρισαν, πολύ νωρίτερα, παρόμοια φαινόμενα, έδωσαν ξεκάθαρο μήνυμα: Οι ακραίες συμπεριφορές πρώτα ηττήθηκαν πολιτικά και κοινωνικά και στη συνέχεια επιχειρησιακά. Η Ελλάδα έχει το δικό της πρότυπο. Είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας. Τί έγινε τότε; - Χρήση σύγχρονης τεχνολογίας. - Προσαρμογή στα διεθνώς παραδεκτά πρότυπα αντίδρασης. - Πλήρης αξιοποίηση της διεθνούς συνεργασίας. - Ευρεία κοινωνική και πολιτική υιοθέτηση του ίδιου σκοπού. Με άλλα λόγια, ουσιαστική συστράτευση όλων. Αυτός ήταν - και αυτός είναι - ο αποτελεσματικότερος δρόμος. Αυτό το δρόμο επιλέγουμε. Σε κάθε περίπτωση όμως, όποιο κι αν είναι το κόστος, η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αναλάβει πρόσθετα μέτρα για την εμπέδωση της ασφάλειας όλων των πολιτών. Η βούλησή μας είναι ξεκάθαρη: Καμιά ανοχή σε εξτρεμιστικές δράσεις. Καμιά ανοχή στο έγκλημα. Η Ελλάδα δεν ταυτίζεται με τις εικόνες μιας στιγμής. Η Ελλάδα είναι μια ασφαλής και φιλόξενη χώρα. Η Ελλάδα είναι χώρα δημοκρατική, που προστατεύει τόσο τους πολίτες, όσο και τους επισκέπτες της. Μια χώρα που σέβεται στο ακέραιο τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Στην κατεύθυνση αυτή, όλοι έχουμε υποχρεώσεις. Η ασφάλεια είναι βασικό διακύβευμα. Είναι κοινωνικό αγαθό και ατομικό δικαίωμα συνάμα. Και το αγαθό αυτό, το δικαίωμα αυτό, κανείς και πάνω απ΄όλα η Κυβέρνηση δεν το θυσιάζει σε λαϊκισμούς.

Ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής αναχωρεί σήμερα (8/4) για το Παρίσι.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Αθήνα, 8 Απριλίου 2008 Ο Πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής αναχωρεί σήμερα (8/4) για το Παρίσι. Το πρόγραμμα του Πρωθυπουργού έχει ως εξής: Τετάρτη, 8 Απριλίου Αναχώρηση από την Αθήνα Πέμπτη, 9 Απριλίου 13: 00 Γεύμα εργασίας παρατιθέμενο από τον Πρόεδρο της Γαλλίας ` κ. Ν. Sarkozy 16:30 Συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της Γαλλίας κ. F. Fillon 18:00 Εγκαίνια έκθεσης «Όρος Άθως και Βυζαντινή Αυτοκρατορία, Θησαυροί Αγίου Όρους» (Μουσείο Καλών Τεχνών Petit Palais) Παρασκευή, 10 Απριλίου 09:30 Αναχώρηση από το Παρίσι